چون ممکن است کودکان از والدین، آموزگاران و سایر افرادی که با آنان معاشرت دارند، بازخورد های مناسبی نگیرند و خود نیز نسبت به بعضی از توانایی های شان بدبین باشند، اعتما  به نفس شان را از دست می دهند. وقتی بارها و بارها کودک جملاتی از این قبیل را می شنود : ساکت باش، وول نخور، چرا این قدر حرف می زنی، منظم باش، توجه کن….. بعد از مدتی، یک تصویر یکپارچه و منسجم از خودش می سازد، تصویری که نشان می دهد او ناتوان و غیرقابل تحمل است. شما و هم آموزگاران باید با گفتار ها و رفتار ها مناسب، موجب افزایش خودباوری کودک شوید.

در این باره پیشنهادهای زیر می توانند مفید باشد :

۱- از بیان عنوان های نا مناسب حتما اجتناب کنید ( تو بیش فعالی، تو تنبلی، حواس پرت است، نظم نداری……)

۲-رفتارهای آن ها را با خواهر و برادر و اقوام وهمکلاسی ها مقایسه نکنید، حتی اگر در مقایسه او را بهتر نشان دهید.

۳- فعالیت هایی را انتخاب کنید که امکان موفقیت کودک در آن وجود داشته باشد.

۳-از انتخاب فعالیت های که احتمال شکست در آن ها هست،پرهیز کنید

۵- درباره ی رفتارهای نامناسب آنان در حضورشان با کسی گفتگو نکنید

۶- درباره رفتار مناسب آنان در حضورشان با افراد گفتگو کنید.

۷-انتظارات خودتان را در حد واقع بینانه نگه دارید و سعی کنید متناسب با پیشرفت آنان آهسته و گام به گام انتظارات خود را افزایش دهید.